ဆောင်းရာသီည၊ မွေ့ယာကောင်းကောင်းက မင်းကို အိပ်မက်ထဲကို ခေါ်ဆောင်သွားတယ်။

ချမ်းအေးသော ဆောင်းရာသီသည် လူတစ်ဦးအား အခွင့်အရေးကို အမြဲပေးသည်၊ လူများစွာသည် အိပ်ရာထဲတွင် လှဲနေကာ သင့်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ပါစေနှင့်။ အမှန်တကယ်တော့ ကျန်းမာရေးကို စောင့်ရှောက်တဲ့ ရှုထောင့်ကနေကြည့်ရင် ဆောင်းရာသီရဲ့ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်က စောစောအိပ်ရာနောက်ကျမှ အရွယ်ရောက်ပြီးသူတိုင်း တစ်နေ့ကို ၉ နာရီ ၈ နာရီ အိပ်ဖို့ လိုပါတယ်။ အိပ်မပျော်ရင် အချိန်အကြာကြီး အိပ်မပျော်နိုင်ဘူးလား? တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ အချိန်အကန့်အသတ်အတွင်း အိပ်စက်ခြင်းအရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ရန်ဖြစ်သည်။ သင့်လျော်သောမွေ့ရာကို ရွေးချယ်ခြင်းဖြင့် ဆောင်းရာသီတွင် သက်တောင့်သက်သာ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်စေပါသည်။

ကောင်းမွန်သောမွေ့ရာ၊ စံနှုန်းနှစ်ခုရှိပါသည်- တစ်ခုမှာ လူများသည် မည်သို့သော ကိုယ်ဟန်အနေအထားမျိုးရှိရှိ အိပ်စက်ခြင်းသည် သဘာဝကျောရိုးကွေးကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်။ နှစ်ခုသည် တူညီသော ဖိအားဖြစ်သည်၊ လူများသည် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် တင်ထားသော အပေါ်မှ အပြည့်အဝ အနားယူနိုင်ပြီး၊ ပျော့ပျောင်းသောမွေ့ရာနှင့် ဆက်ဆံရေး။

ပျော့ပျောင်းသောမွေ့ယာသည် အတွင်းပိုင်းနွေဦး ပျော့ပျောင်းမှုအပေါ် မူတည်သည်။ နွေဦးသည် လိုအပ်သော မာကျောမှုအပြင်၊ ဆိုဖီဟုခေါ်သော ခံနိုင်ရည်ကောင်းမွန်မှု ရှိသင့်သည်။ မာကျောလွန်းသည် သို့မဟုတ် ပျော့လွန်းသည်၊ springback သည် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ မာကျောလွန်းသောမွေ့ယာသည် ဦးခေါင်း၊ ပခုံး၊ ခါး၊ တင်ပါး၊ ခြေဖနောင့်အထက်တွင် ဖိထားရန် အချက်ငါးချက်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ အခြားအစိတ်အပိုင်းများကို အပြည့်အဝ အကောင်အထည်မဖော်နိုင်ဘဲ ကျောရိုးသည် အနားယူခြင်း၏ အကောင်းဆုံးအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရရှိစေရုံသာမက အာရုံကြောများပါ ကောင်းမွန်လာကာ အချိန်အကြာကြီး အိပ်စက်ပါက ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်စေပါသည်။ နူးညံ့လွန်းတဲ့ မွေ့ယာက လူတွေက တစ်ကိုယ်လုံး ပွက်ပွက်ထပြီး ကျောရိုးကို အချိန်အကြာကြီး ကွေးညွှတ်နေစေတယ်၊ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါတွေကို ဖိစီးစေတယ်၊ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်စေပြီး သက်တောင့်သက်သာလည်း မရှိပါဘူး။

စွမ်းဆောင်ရည်မြင့်မားသော memory sponge မွေ့ရာနှင့် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့်၊ မွေ့ယာကို သက်တောင့်သက်သာဖြစ်စေကြောင်း သေချာစေပြီး အချိန်ကြာကြာအသုံးပြုပြီးနောက် မျက်နှာပြင်ကို ပုံပျက်စေမည်မဟုတ်ပါ။ အမှီအခိုကင်းသောအိတ်ဆောင်စမ်းများ၊ ပြီးပြည့်စုံသောထိန်းသိမ်းသူအိပ်စက်သူ၏အလေးချိန်နှင့်ပုံသဏ္ဍာန်၊ မွေ့ယာပညာရပ်ကို နယ်ပယ်ခုနစ်ခု (ဦးခေါင်းနှင့်လည်ပင်းဧရိယာ) 、 (ပခုံးနှင့် နောက်ကျော ဧရိယာ)、 (Lumbar area)、 (တင်ပါးဆုံတွင်း)、 (ဒူးဧရိယာ) 、 (ခြေသလုံး ဧရိယာ)、 (ခြေကျင်းဝတ်ဧရိယာ) ဒေသဆိုင်ရာ သိပ္ပံပညာခုနစ်ရပ်သည် လူ့ခန္ဓာကိုယ်အလိုက် ကိုယ်အလေးချိန် ကွဲပြားစေကာ ကျောရိုးကို သဘာဝအတိုင်း ကွေးညွှတ်စေပြီး အိပ်ပျော်စေရန် ကြွက်သားများကို ပြေလျော့စေပါသည်။