Βρείτε αξέχαστη τέχνη σε ένα απίθανο μέρος: Ένα εργοστάσιο στρωμάτων στο Πίτσμπουργκ

Το Mattress Factory δεν είχε πραγματικό εργοστάσιο κατασκευής στρωμάτων εδώ και καιρό.
Χτισμένο στην πλαγιά του λόφου της κοινότητας στη βόρεια πλευρά του Κέντρου του Πίτσμπουργκ, στις αρχές του περασμένου αιώνα, χρησιμοποιήθηκε ως αποθήκη και εκθεσιακός χώρος για το Stearns & Foster μέχρι και σήμερα. 1960
Σήμερα, είναι ένα από τα πιο ασυνήθιστα μουσεία τέχνης της χώρας.
Δεν υπάρχει μέρος για ζωγραφική ή γλυπτική
Στρώμα, φυσικά.
Υπάρχουν τώρα τέσσερις ιστορίες. . .
Λοιπόν, πρόκειται για «ιστορίες» σε κάποιο βαθμό.
Σε μεταφέρει στις εγκαταστάσεις όπου δεν θέλεις να πας στο μουσείο τέχνης.
Τέταρτη φορά πρόσφατα
Εκτός από το τσίρκο, για παράδειγμα, η παράσταση επίδειξης ονομάζεται Damn everything (Κατάλαβα τα πάντα) και η έμπνευσή της προέρχεται από την E. E.
Το ποίημα της Κάρμινγκς λέει: «Γαμώτο, όλα είναι απαίσια, βαρετά, ακίνητα, χωρίς περιπέτειες, στρέφονται προς τα μέσα, γαμώτο, όλα δεν θα μπουν σε αυτόν τον κύκλο και δεν θα τον απολαύσουν».
Ο καλλιτέχνης Μπεν Σότα, ιδρυτής του The Zany Umbrella Circus, έστησε ένα καμβά με κουρτίνα, δωμάτιο-
Με το μέγεθος της συσκευής, οι επισκέπτες μπορούν να περπατήσουν σε πολύ χαμηλά χαλύβδινα καλώδια, να κρεμαστούν στο τραπέζιο, ακόμη και να κυληθούν σε έναν τεράστιο μεταλλικό ακροβατικό τροχό.
Απέναντι από την αίθουσα, από τη διασπορά του Ράιντερ Χένρι, μια φουτουριστική πόλη --σε μικρογραφία (
Με ένα σπίτι αρκετά μικρό ώστε να μπορείτε να το κρατάτε στο χέρι σας και να το ανοίγετε για να εκθέτετε τα έπιπλά του, συμπεριλαμβανομένου ενός μικρού καθρέφτη που θα περιορίσει το κοινό στη σωστή αναλογία)
Μοιάζει με διαστημικό σταθμό που υποχωρεί στον επόμενο γαλαξία.
Σε αυτό το επίπεδο, υπάρχει μια μόνιμη έκθεση σε ένα κλειδωμένο δωμάτιο --
Ο παράξενος τίτλος της Σάρα Οπενχάιμερ 610-3356 —
Κόντρα πλακέ χυτευμένο
Οι οπές του μανδύα στο πάτωμα σάς επιτρέπουν να βλέπετε απευθείας την πλευρά του κτιρίου στον κάτω όροφο.
Για κάποιο λόγο, τα πουλιά δεν πετούν μέσα.
Το μουσείο κλείδωσε την αίθουσα για να μην πέσουν έξω τα παιδιά.
Άλλα μόνιμα εκθέματα περιλαμβάνουν ένα ζευγάρι πόλκα καθρέφτη από το γρασίδι.
Δωμάτιο με κουκκίδες, που δίνει απεριόριστη έννοια νέο νόημα σε όποιον μπαίνει στο δωμάτιο.
Εκπληκτικά και εξαιρετικά γλυπτά φωτισμού από τον James Terrell.
Το σπαρακτικό με τον Γκριρ Λάνκτον είναι ότι όλα έχουν να κάνουν με μένα, όχι με εσένα, στην επαν-
Η δημιουργία του υπνοδωματίου της παρέχει ένα παράθυρο στην τρανς καλλιτέχνη για να καταπολεμήσει τον εθισμό και την ανορεξία.
Όλα αυτά είναι ο ιστότοπος-
Συγκεκριμένη τέχνη εγκατάστασης, «που σημαίνει τέχνη που σχετίζεται με τον χώρο στον οποίο βρίσκεται, η οποία είναι η μόνη που μπορείτε να βρείτε τώρα στο εργοστάσιο στρωμάτων, αν και όταν το κτίριο ξεκίνησε μια νέα ζωή το 1977, αυτό δεν ισχύει.
«Ξεκινήσαμε μια εταιρεία τροφίμων.»
Η Μπάρμπαρα Λουντόφσκι, ιδρύτρια του The Mattress Factory, θυμήθηκε: «Υπάρχει χορτοφαγική κουζίνα στον πρώτο όροφο.» \".
«Ο άνθρωπος που μόλις ήρθε.»
Όλοι λένε, «Έχεις μεγάλη προνοητικότητα», και ούτω καθεξής. Τι διάολο έκανα.
Αυτή είναι μια εξελικτική διαδικασία, που αρχικά βασίζεται στην επιθυμία για τον εαυτό: ένα μέρος για να εργαστώ, ένα μέρος για να ζήσω, μια κοινότητα όπου μπορώ να ευδοκιμήσω ως άτομο.
«Και άλλοι ευδοκιμούν εκεί, συμπεριλαμβανομένου ενός νεαρού καλλιτέχνη του οποίου το έργο συμπεριλήφθηκε στην πρώτη παρτίδα έργων στον χώρο --»
Συγκεκριμένη εγκατάσταση: Michael olijnick, είναι τώρα
Επιμελητής του μουσείου
«Πάντα αποκαλούσε τον εαυτό του έναν εφιάλτη καλεσμένο σε δείπνο που δεν γύριζε ποτέ σπίτι», γέλασε ο Λουντερόφσκι. \".
Το να πας σπίτι σήμερα σημαίνει να ανέβεις πάνω. Οι δύο συν-
Ο σκηνοθέτης μοιράζεται έναν τεράστιο ανοιχτό χώρο διαβίωσης στους δύο τελευταίους ορόφους του μουσείου και συνδιοργανώνει ένα συγκρότημα τέχνης που τώρα περιλαμβάνει κατοικίες και στούντιο καλλιτεχνών στο κεντρικό κτίριο και σε πολλά άλλα κτίρια. Ένας από αυτούς —ένας τρι-
Βικτωριανή μεζονέτα κατά μήκος του δρόμου
Κατακλυσμένη από αυτό που ο Όλιτζνικ αποκαλεί «χιλιόμετρα μαύρου νήματος» ως σημάδι μνήμης, μια τεράστια μεζονέτα --
Γεμίστε τους διάφορους ιστούς αράχνης που δημιουργήθηκαν στο Βερολίνο
Καλλιτέχνης Chiharu Shiota.
Ο Όλιτζνικ εξήγησε: «Θέλαμε να κάνει ολόκληρο το κτίριο, οπότε η ιδέα ήταν σε ολόκληρο το κτίριο, οπότε όταν έρχονταν οι επισκέπτες, άνοιγαν από πόρτα σε πόρτα και έβρισκαν το έργο».
«Αυτό που διαπίστωσαν ήταν βασικά ότι οι τιμές μνήμης των τριών αριθμών πλωτήρα ήταν θολές.»
Η εγκατάσταση δυσκόλευε την εστίαση στα αντικείμενα στο δωμάτιο: ένα κρεβάτι, μια στοίβα από βαλίτσες, ένα νυφικό που αιωρούνταν στη μέση.
Αέρας, που εκτείνεται από τον έναν τοίχο στον άλλο μέσα από εκατοντάδες γωνιακά, ακανόνιστα νήματα, τα οποία όλα γίνονται θολά και θολά.
«Χρειάστηκαν 10 μέρες για 13 άτομα», είπε έκπληκτος ο Όλιτζνικ.
«Όταν είπαν 10 ημέρες, σκεφτήκαμε «όχι» επειδή ήταν πολύ, πολύ κουραστικό να τους βλέπουμε να εργάζονται σε ένα δωμάτιο -- εντατικά».
Αλλά θα αρχίσουν να εργάζονται νωρίς το πρωί, μερικές φορές μέχρι τις 2 το πρωί, και μετά θα κάνουν το ίδιο πράγμα την επόμενη μέρα.
«Το αποτέλεσμα των προσπαθειών τους και του μαύρου πλέγματος γάζας που δημιούργησαν είναι ότι μπορείτε να δείτε αυτόν τον αιώνα --»
Παλιό Σπίτι μέσα στην ομίχλη της μνήμης. . .
Έχει ένα ειδικό εφέ συντονισμού σε έναν συμμετέχοντα.
Ο Όλιτζνικ είπε: «Κάποιος ήρθε να μας επισκεφτεί και στην πραγματικότητα γεννήθηκε στον δεύτερο όροφο».
Όταν κατέβηκε τα σκαλιά
Είδες τα τρία ορειχάλκινα γραμματοκιβώτια; —
Η μητέρα του μετακόμισε στο κτίριο το 1932 και το όνομά της ήταν ακόμα γραμμένο με μολύβι σε εκείνο το ορειχάλκινο γραμματοκιβώτιο.
«Τα ίχνη της μνήμης, όπως πολλές συσκευές στο εργοστάσιο στρωμάτων, είναι μια σύνθετη ιδέα που παρουσιάζεται σε μια λιτή μινιμαλιστική μορφή».
Αυτό έρχεται σε έντονη αντίθεση με την ιδιωτική κατοικία του σκηνοθέτη, η οποία είναι γεμάτη με χιλιάδες αντικείμενα που έχουν συλλέξει δύο άτομα --
Τσότσκε Λουντερόφσκι\'s-
Ντουλάπι πλήρωσης (
Συμπεριλαμβανομένων δεκάδων Μίκυ Μάους το 1930 (
Χειροποίητοι χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν σύμφωνα με το μοτίβο σε περιοδικό μόδας)
Μεσαιωνικά μοντέρνα έπιπλα στο Όλινικ.
«Το να ζεις μαζί του είναι σαν να περνάς συνέχεια τα Χριστούγεννα», είπε ο Λουντερόφσκι. \".
Έφερε αυτά τα μωρά σπίτι.
«Ταξινόμησε έξυπνα τους θησαυρούς με τα μάτια του επιμελητή.»
Το μωρό της έχει την τάση να κατασκευάζεται χειροποίητα. . .
Φορώντας ζωντανά.
Δεν έχω την οικονομική δυνατότητα να αγοράσω το πάνω από το-
Εξήγησε.
«Αν ήμουν συλλέκτης κούκλων, θα κυνηγούσες τα τέλεια ρούχα, τα τέλεια παπούτσια, τους τέλειους μηχανισμούς, κ.λπ.»
Μου αρέσει αυτός ο μηχανισμός και δεν με νοιάζει η εμφάνιση.
Ψάχνω για ευκαιρίες, ψάχνω για σπασμένα πράγματα, μπορώ να τα επισκευάσω εύκολα, μου δίνει ξανά αυτό το πρακτικό χειρισμό.
Επειδή ο Λουντερόφσκι και ο Όλιτζνικ είναι καλλιτέχνες, όχι απλώς καλλιτεχνικοί διευθυντές.
Αρκετά για να επενδύσετε στον ιστότοπο.
Ζουν πάνω από τις δικές τους δημιουργίες: αυτή είναι μια κυψέλη καλλιτεχνικής δραστηριότητας.
«Μου αρέσει να είμαι ένα περιφερειακό μέρος της πραγματικής διαδικασίας», είπε ο Λουντερόφσκι. \".
«Όσον αφορά την επίδραση της τέχνης σε εσάς, τη διαδικασία της σκέψης, την ευελιξία και την επίλυση προβλημάτων, και όλα όσα είναι πολύ σημαντικά για μένα.»
Γι' αυτό και οι τέσσερις όροφοι κάτω από το διαμέρισμά τους είναι αφιερωμένοι στην τέχνη της συνεργασίας και της αλληλεπίδρασης, ζητώντας από τους καλλιτέχνες να ανταποκριθούν στον χώρο που τους δίνεται --
Είτε πρόκειται για μια αόριστη ανάμνηση είτε για μια πραγματικότητα...
Τσίρκο-
Αυτό απαιτεί από τους επισκέπτες να δουν όχι μόνο τέχνη, αλλά και τέχνη.
«Ένας από τους λόγους που αποφασίσαμε να κάνουμε την τέχνη της εγκατάστασης είναι ότι« η τέχνη της βάσης »είναι κάτι περιορισμένο και η εγκατάσταση περιλαμβάνει διαφορετικά μέσα: κάποιους ήχους, με κερί, διάφορα υλικά και προκλήσεις για την κατασκευή του wombat». . .
Ο Λουντερόφσκι σταμάτησε για να εμπλουτίσει τη ζωή μου.
«Ευτυχώς, οι ζωές όσων εισέρχονται στο εργοστάσιο στρωμάτων του Πίτσμπουργκ