Ποτέ μην επισκέπτεσαι την πεθερά σου σε κρίσιμη κατάσταση, τον κουνιάδο σου, τον ετοιμοθάνατο στο στρώμα με ελατήρια, τη γυναίκα που σηκώνεται, την ανόητη.

Ποτέ μην επισκέπτεσαι την πεθερά σου σοβαρά άρρωστη, τον κουνιάδο σου, πεθαίνει στο στρώμα με ελατήρια, γυναίκα που σηκώνεται, με κάνει να ξεγελάσω με το χωριό του συζύγου της δύο άτομα, δύο οικογενειακές συνθήκες δεν είναι τόσο καλές, πήγαν νωρίς στη δουλειά, δύο άτομα σε άλλα μέρη, ιδιαίτερα εκτιμούν ο ένας τα συναισθήματα του άλλου, σταδιακά τοποθετούν αντικείμενα, την Πρωτοχρονιά πηγαίνουν σπίτι αφού παντρευτούμε. Λόγω της πόλης τους, μπορούν να βγάλουν κάποια χρήματα, αλλά μόνο για να θρέψουν τις οικογένειές τους. Έτσι, εγώ και ο σύζυγός μου συζητήσαμε, είτε όσο είμαστε νέοι είτε βγαίνουμε στη δουλειά μερικά χρόνια τώρα, αφού αποκτήσουμε παιδιά, να πάμε σπίτι για να συνοδεύσουμε τους γονείς και τα παιδιά. Τον τρίτο χρόνο της εργασίας, η πεθερά μου ήταν άρρωστη, ο σύζυγός μου κι εγώ αποφασίσαμε να πάμε σπίτι μαζί, μπορούμε να αφήσουμε τα παιδιά να μεγαλώσουν μαζί μας ήδη, μπορούμε επίσης να κάνουμε υιική ευσέβεια. Αυτή η άρρωστη πεθερά έχει περιστασιακά προβλήματα εδώ και χρόνια, σχεδόν κάθε χρόνο πηγαίνει στο νοσοκομείο για δέκα μέρες και μισό μήνα, είναι τουλάχιστον τρεις φορές το χρόνο, μόνο δύο άτομα φροντίζουν εμένα και τον άντρα μου κάθε φορά. Και οι δύο αδερφοί του άντρα της, μια πολυετής που δουλεύεις έξω, η πεθερά κάθε φορά που είσαι στο νοσοκομείο δεν βγάζει δεκάρα. Και ένας άλλος αδερφός, άμεσα πεις απασχολημένος, χωρίζει, η πεθερά της δεν είναι αυτός υπεύθυνος για αυτό, μην κοιτάς. Αλλά ο σύζυγός μου πάντα έλεγε ότι ένα μειονέκτημα είναι ευλογία, και είναι να φροντίζουν τους γονείς τους, αυτό είναι που πρέπει να κάνουν το καθήκον, δεν πρέπει να τσακώνονται πολύ με τους δύο μεγαλύτερους αδελφούς, η μητέρα στο νοσοκομείο, το νοσοκομείο έχει μια ειδοποίηση κάτω από το ανίατο άρρωστο. Δύο λέξεις: «Ο κουνιάδος μου δεν έρχεται ποτέ στο νοσοκομείο να τον επισκεφτεί», είπε η πεθερά της απογοητευμένη με τον άντρα της. «Θέλω να πάω σπίτι, δεν μπορώ να πεθάνω έξω, όπως συνηθίζεται στο χωριό, ο γέρος πέθανε και πρέπει να κλείσουν τα μάτια τους στην οικογένεια. Έτσι, ενώ η πεθερά της πέθαινε, έσπευσα πίσω στο σπίτι, δεν πέρασε περισσότερο από μισή ώρα, η πεθερά είχε φύγει». Πρόσωπο πριν περπατήσει σε όλη τη διαδρομή με τον άντρα της, δείχνοντας το ξύλινο κουτί δίπλα στο κομοδίνο της, πίσω από τον άντρα μου και εγώ είμαστε υποχρεωμένοι να ασχοληθούμε με την πεθερά της, αλλά ακόμη και αυτή τη στιγμή, οι δύο αδερφοί του συζύγου της είναι μόνο την ημέρα του τάφου σε μία φορά, μετά ο καθένας πήγε να κάνει το δικό του πράγμα και οι δύο αδερφοί αφού είπαν, ξέρω ότι η πεθερά πάντα αρρωσταίνει, δεν έχουν ούτε λεφτά, δεν μπορεί αχ. Αλλά η πεθερά, αν δεν έχουν το κεφάλαιο, η κηδεία της πεθεράς τους απαιτεί χρήματα, κάτι που με θύμωσε τόσο πολύ που η πεθερά της ασθένειά της τα τελευταία χρόνια δεν χρειάζεται να την φροντίσουν για ιατρικό ιστορικό. Δεν έχει κυκλοφορήσει ούτε μια φορά, τώρα είναι νεκρή, ακόμα σκέφτεται τα χρήματα, δεν θα έδινα δεκάρα. Αυτό απλά δείτε το, τα δύο αρχικά μεγαλύτερα αδέρφια παρακολουθούν την πεθερά της είναι απλώς ένας συνηθισμένος γέρος. Η μη κατάθεση είναι συχνά άρρωστη, είναι ότι, στο τέλος, ο σύζυγος ή οι τελετές κηδείας χρημάτων πίσω από την πλάτη μου πήραν τους δύο μεγαλύτερους αδελφούς, ξέρω ότι το να τσακωθείς με τον άντρα της είναι χωρίς νόημα. Αφού ο σύζυγός μου κι εγώ τελειώσαμε την κληρονομιά της πεθεράς της, βλέποντας το στρώμα με ελατήρια στο κρεβάτι του δωματίου, θυμήθηκα ότι η πεθερά της πέθανε και χαϊδεύαμε το στρώμα με ελατήρια. Ανόητο να ζούμε αφού ο άντρας μου κι εγώ πήραμε το χαλάκι, πίεση στο κρεβάτι για πενήντα χιλιάδες δολάρια, νομίζω ότι αυτό είναι ίσως η εξοικονόμηση ζωής της πεθεράς, είναι πώς να σώσει για να σώσει τόσα πολλά αχ, ο άντρας μου παίρνει αυτά τα πτυσσόμενα χρήματα είναι τόσο αγαπημένα ακριβά, τρομερά επιτέλους. (Οι εικόνες από το Διαδίκτυο, δεν έχουν καμία σχέση, από τον αρχικό συγγραφέα, παρακαλώ μην αναδημοσιεύετε λογοκλοπή)