Zijn vader is overleden, zijn stiefmoeder grijpt het spaarboekje, zijn dochter is hulpeloos, verkoopt meubels, opent matrassen, SOB

Mijn naam is Zhang Li en ik kom uit het platteland. Ik werk nu in de stad. De omstandigheden thuis zijn over het algemeen goed. Mijn studieresultaten zijn goed, maar om een of andere reden heb ik besloten om te stoppen met school. Mijn moeder stierf toen ik in het eerste jaar zat. Ik dacht bij mijn vader dat ik ook twee mensen kon hebben, alleen een beetje bitter leven, ik doe het slecht, maar ik geloof dat als ik de tijd geef, dit allemaal zal veranderen. Dit vertrouwen noemen we blind zelfvertrouwen. Waarschijnlijk denkt mijn vader dat hij niet goed voor mij kan zorgen, en ik denk ook niet dat ik goed voor hem kan zorgen. De koppelaarster uit het dorp moet hem helpen een vrouw te vinden. Nadat we getrouwd waren, ging mijn vader werken, het was tenslotte niet hun vrouw, iemand anders zou jouw armoede niet tolereren. Ook na de stad van zijn vader, kreeg ik het schooljaar, omdat de stiefmoeder van mij, hoewel niet erg snel, allemaal oké op het gezicht, maar twee mensen kunnen met alles overweg niet wandelen het hart, het maakt mijn hart erg ongemakkelijk, hou niet van dit soort gedrag elkaars leven, en dan dragen vader van school stoppen. Nadat ik van school ging, en mijn vader wist dat ik geen reden voor mij had, wist ik ook dat ik iets slechts deed, ik ging hem niet uitdagen om ongelukkig te worden. Er was dus al twee jaar sprake van een impasse. Twee jaar later heb ik ook wat geld in handen, het karakter en de moed om de vader te zien. Vader zag mij, en zat ook vol tranen in een hoekje, liep naar mij toe en gaf mij zakgeld. Op dat moment was ik er kapot van, later elk weekend, voltooit de maaltijd bezorgd aan mijn vader, zo onze gevoelens tot verzoening. Maar helaas, het lichaam van zijn vader werd tijdens de werktijd op de bouwplaats verbrand, hij moest ziek naar huis en stierf een paar jaar later. Toen ik hoorde dat zijn vader was overleden, nam ik snel een taxi naar huis. Mijn stiefmoeder had mijn bagage al ingepakt en nam vervolgens natuurlijk het bankboekje van zijn vader mee. Mijn hart is heel hulpeloos, begraven nadat mijn vader thuis klaar is om de meubels neer te zetten om alles thuis te verkopen, om te voorkomen dat er iets kapot gaat, als ik deze situatie zie, zou ik heel hard thuis moeten zijn. Maar ik sta open voor matrassen met springveren, SOB. Vader verstopt een envelop onder de springverenmatras, de hierboven geleerde twee woorden 'bruidsschat'. Ik open en zie dat het een bankpas is. Hoeveel geld weet ik niet, maar dit is wat mijn vader zo hard heeft gespaard voor mij. Dan barst ik in tranen uit. Ik heb echt het gevoel dat er iets mis is. Ik zou geen benzine met hem moeten kopen. De stad in, het leven is zo kort, iedereen is een familie geworden, de kans is zo klein dat ik kostbare tijd heb verspild. Ik wil natuurlijk zeggen dat ik hoop dat iedereen goed nadenkt over het huwelijk, en ook over hertrouwen, in beide gevallen, voor kinderen. Ze kunnen de zware last niet dragen. Denk je dat een scheiding, hertrouwen, dit soort zaken gevolgen heeft voor kinderen?