Ik ging naar een professionele knuffelaar om een knuffel te krijgen. Zo voelde het

Ik viel op het traagschuimmatras op de grond.
Mam, Anne Hobson.
De beer van in de vijftig zette een paar nieuwe, ouderwetse muziek op.
Haar studio bevindt zich in de slaapkamer op de bovenverdieping van een herenhuis in Ellicott, Maryland, en maakt gebruik van essentiële oliën.
"Hoe wil je beginnen?" vroeg ze. Ik had geen idee.
Hoe begin je met het omarmen van een vreemde?
Toen ik in de jaren 80 in Berkeley woonde, hingen vrienden op de vloer en waren oppervlakkige aanrakingen en sit-ups heel gewoon.
Soms leiden ze tot seks (wat ertoe leidt dat alles 's ochtends begint)
Spijt decennia later
Maar meestal is het een Perah.
Lang voor de #MeToo-beweging, goed of slecht, kan ik me niemand herinneren die zich echt zorgen maakte over de grenzen.
Ik woon nu in Washington.
Dit is geen leuke stad.
Mensen zijn erg gevoelig voor grenzen (in ieder geval in het openbaar) en hebben de neiging om opzettelijk contact met vreemden of kennissen te vermijden.
Zelfs voordat politici, Hollywoodsterren en mediaprofessionals een doorbraak beleefden, hadden mensen al controle over zichzelf.
Maar professionele knuffels, de carrières die we aanraken zijn in opkomst
De hongercultuur wordt verteld door middel van toestemming.
Volgens de regels van het knuffelfeest en de knuffelwebsite is er geen sprake van dat twee mensen het bij voorbaat oneens zijn.
Volg het protocol van Cuddlist.
Bij de opleiding van Anne heb ik een eerste kennismaking met haar gehad. telefoongesprek om elkaar te leren kennen.
Ze drong er bij mij op aan dat ik met haar zou praten als cliënt en niet als verslaggever.
Omdat ik een alleenstaande moeder was, vermoedde ze dat ik gewend was veel zorg te verlenen, maar dat ik zelf misschien niet zoveel zorg zou krijgen. Ze zei dat ik misschien verrast zou zijn door hoe het voelt om aanwezig te zijn.
Het grootste gevoel is nu schaamte.
Toen de muziek een beetje veranderde, wilde ik het liefst op het schuimrubber gaan liggen, gekleed in losse sportkleding en truien. Maar ik wist niet wat ik moest doen.
"Eerlijk gezegd," zei ik tegen haar, "zou ik willen dat ik een massage kreeg toen ik jouw massagetafel in een andere kamer zag.
Maar dat is vals spelen.
"Nee, nee," zei ze.
Er is geen verkeerde manier om te omarmen.
Dus ik wees op de probleempunten in mijn nek en heupen.
Anne, die al jarenlang massagetherapeut is, voelde de spanning en zette die door. Ze voelde zich geweldig.
Maar dat is pure misleiding.
Als ik wilde weten hoe de omhelzing eruitziet, zou ik het niet een uur volhouden.
Ik moest het onbekende water op. "Dus," vroeg ik.
Ze zei: "Wat is de meest voorkomende knuffelhouding? Nou, ik denk dat jij nu de pet van een verslaggever op hebt." \". Ja en nee.
Als betalende klant wil ik ook graag weten wat er mogelijk is in een uur service.
Oké, zei ze.
Parodie is erg populair.
"Dat klinkt goed," zei ik.
"Wil je een grote lepel of een kleine lepel zijn?" vroeg ze. Hm.
Knuffelen lijkt een hoop beslissingen van de knuffel te vergen.
Het is niet alsof je naar een masseur gaat en je gaat zitten en de professional het doet.
Het is meer een donker gevoel, omdat ik niet zeker ben van de vorm van het object.
Ik heb een klein lepeltje gekozen. Ze krulde zich op mijn rug en omhelsde me met haar arm.
Een paar minuten later zei ze: "Ik wil je hand vasthouden.
"Ik denk dat het logisch is, dus ik zei ja.
De rest van de bijeenkomst probeerden we-
Na de discussie-
Een paar knuffelhoudingen, inclusief het feit dat ik daar zat en mijn rug naar haar toe draaide
Sla haar arm om mij heen tot de positie van Toby wortel.
Na 50 minuten klinkt er een waarschuwingssignaal en na 10 minuten is de vergadering afgelopen.
We hebben een tijdje gepraat en daarna betaalde ik haar en ging weg.
Terwijl ik terug naar mijn kantoor reed, probeerde ik te bedenken wat me precies dwarszat aan deze vergadering.
Hoewel ik weinig ervaring heb met professioneel knuffelen, lijkt Anne er erg goed in te zijn.
Zij is een moeder. Ze heeft een comfortabel en zelfverzekerd lichaam.
Het zou een gewone, niet-
De journalistieke klant komt met een meer gerichte wens (geen journalistieke pet).
Maar dat is niet de reden waarom ik stopte.
Ja.
De definitie van professionele knuffels is niet-seksueel, maar de regels voor knuffels komen overeen met de regels die studenten tegenwoordig leren bij seksueel contact.
Misschien ben ik verschrikkelijk achterlijk, maar ik wil er niet naar gevraagd worden.
Als ik in de armen van iemand lig, of het nu een knuffel is of iets anders, wil ik een bepaald niveau van intuïtie en vertrouwen hebben dat alles goed is.
Tijdens het knuffelen zal de knuffelaar na verloop van tijd ontdekken wat voor de klant werkt en wat voor haar niet belangrijk is. Ik belde Annie om het te vragen.
Het antwoord is ingewikkeld.
In zekere zin wel: net als in elke relatie kunnen de deelnemers door herhaaldelijk te knuffelen het ritme van elkaar leren.
Maar toch zei ze: "Ik vind het nog steeds fijn om even contact met iemand te hebben. . . .
Soms is de ene aanraking prima, maar de andere is beter.
Dus vroeg ik een vaste klant: "Kun je nu je lichaam controleren? Wat is het meest gewenste probleem dat opgelost moet worden, hoe ga je nu met je lichaam om?" Deze dag zal veranderen --in-
Van dag tot moment.
Dit geldt niet alleen voor knuffels, maar ook voor het leven, zei ze.
"Mijn hoop is dat mijn cliënten leren hoe ze zichzelf en hun huidige wensen kunnen uiten, zodat ze, wanneer ze naar buiten gaan en relaties met anderen opbouwen ---
Romantiek of andere intimiteit-
Ze leerden de vaardigheid van het spreken. . . .
Je kunt het niet echt met elkaar eens zijn als je niet weet wat je wilt.
"Misschien is dit wel mijn probleem.
Ik ging er niet heen met een speciaal verlangen om te omhelzen.
Ik ging kijken en verslag doen van --
Wat is hier aan de hand?
Ik vergat mijn hoed erop