Πήγα να με αγκαλιάσει ένας επαγγελματίας αγκαλιάζων. Να πώς ένιωσα

Έπεσα στο στρώμα αφρού μνήμης στο πάτωμα.
Μαμά, Αν Χόμπσον.
Ο 50χρονος, με σχήμα αρκούδας, έβαλε καινούρια - παλιά μουσική.
Το στούντιό της βρίσκεται στο υπνοδωμάτιο στον επάνω όροφο της μεζονέτας στο Έλικοτ του Μέριλαντ, με αιθέρια έλαια.
«Πώς θέλεις να ξεκινήσουμε;» ρώτησε. Δεν είχα ιδέα.
Πώς αρχίζει κανείς να αγκαλιάζει έναν άγνωστο;
Όταν ήμουν στη δεκαετία του 1980 στο Μπέρκλεϊ, οι φίλοι μου κάθονταν στο πάτωμα και τα χαλαρά αγγίγματα και τα κοιλιακά ήταν συνηθισμένα.
Μερικές φορές οδηγούν σε σεξ (που οδηγεί σε όλα να ξεκινούν το πρωί)
Μετάνιωμα δεκαετίες αργότερα
Αλλά συνήθως είναι ένα Πέρα.
Πολύ πριν από το κίνημα #MeToo, καλό ή κακό, δεν θυμάμαι κανέναν που να εξέφρασε υπερβολική ανησυχία για τα όρια.
Ζω στην Ουάσινγκτον τώρα.
Αυτή δεν είναι μια όμορφη πόλη.
Οι άνθρωποι είναι πολύ ευαίσθητοι στα όρια (τουλάχιστον δημόσια) και τείνουν να αποφεύγουν την σκόπιμη επαφή με αγνώστους ή γνωστούς.
Ακόμα και πριν αρχίσει η άνθηση της καριέρας των πολιτικών, των σταρ του Χόλιγουντ και των επαγγελματιών των μέσων ενημέρωσης, οι άνθρωποι είχαν τον έλεγχο του εαυτού τους.
Αλλά οι επαγγελματικές αγκαλιές, οι καριέρες που αγγίζουμε βρίσκονται σε άνοδο
Η κουλτούρα της πείνας λέγεται με συναίνεση.
Σύμφωνα με τους κανόνες που έχουν οριστεί από το hug party και την ιστοσελίδα hug, δεν υπάρχει τίποτα για το οποίο δύο άτομα διαφωνούν εκ των προτέρων.
Ακολούθησε το πρωτόκολλο του Cuddlist.
Εκεί όπου εκπαιδεύτηκε η Άννα, είχα μια αρχική ευκαιρία μαζί της. τηλεφωνική κλήση για να σε γνωρίσω.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, με παρότρυνε να της μιλήσω ως πελάτισσα και όχι ως δημοσιογράφο.
Εφόσον ήμουν ανύπαντρη μητέρα, υπέθεσε ότι είχα συνηθίσει να φροντίζω πολύ τον εαυτό μου, αλλά ίσως να μην λαμβάνω και πολλή φροντίδα, και μου είπε ότι μπορεί να εκπλαγώ από το πώς νιώθω που είμαι παρούσα.
Τώρα, το κύριο συναίσθημα είναι η αμηχανία.
Με την μικρή αλλαγή στη μουσική, όσο κι αν ήθελα να αρχίσω να ξαπλώνω πάνω στον αφρό, φορώντας φαρδιά αθλητικά ρούχα και πουλόβερ, έμεινα άναυδος.
«Για να είμαι ειλικρινής», της είπα, «θα ήθελα πολύ να μπορούσα να κάνω μασάζ όταν είδα το τραπέζι μασάζ σου σε ένα άλλο δωμάτιο».
Αλλά αυτό είναι απάτη.
«Όχι, όχι», είπε.
Δεν υπάρχει λάθος τρόπος να αγκαλιάσεις.
Έτσι, επεσήμανα τα προβληματικά σημεία του αυχένα και των γοφών μου.
Η Άννα, μια μασέρ με μακρά εμπειρία, βρήκε την ένταση, την πίεσε και ένιωσε υπέροχα.
Αλλά αυτή είναι μια πλήρης απάτη.
Αν ήθελα να δω πώς είναι η εμπειρία της αγκαλιάς, δεν θα μπορούσα να την αντέξω όλη την ώρα.
Έπρεπε να κατευθυνθώ σε άγνωστα νερά. «Λοιπόν», ρώτησα.
Είπε: «Ποια είναι η πιο συνηθισμένη στάση αγκαλιάς; Λοιπόν, νομίζω ότι φοράς το καπέλο του δημοσιογράφου αυτή τη στιγμή...» \". Ναι και όχι.
Ως πελάτης που πληρώνει, θα ήθελα επίσης να μάθω τι είναι δυνατό σε μια ώρα εξυπηρέτησης.
Εντάξει, είπε.
Η παρωδία είναι πολύ δημοφιλής.
«Ακούγεται καλό», είπα.
«Θέλεις να είσαι ένα μεγάλο κουτάλι ή ένα μικρό κουτάλι;» ρώτησε. Χμμ.
Η αγκαλιά φαίνεται να απαιτεί πολλές αποφάσεις από την ίδια την αγκαλιά.
Δεν είναι σαν να πηγαίνεις σε έναν μασέρ ή σε έναν μασέρ και κάθεσαι και αφήνεις τον επαγγελματία να το χειριστεί.
Είναι περισσότερο μια σκοτεινή αίσθηση που δεν είμαι σίγουρος για το σχήμα του αντικειμένου.
Διάλεξα ένα μικρό κουτάλι. Κουλουριάστηκε ανάσκελα μου και με αγκάλιασε με το χέρι της.
Λίγα λεπτά αργότερα, είπε: «Νιώθω ότι θέλω να κρατήσω το χέρι σου».
«Νομίζω ότι βγάζει νόημα, γι' αυτό είπα ναι».
Για το υπόλοιπο της συνάντησης, προσπαθήσαμε...
Μετά τη συζήτηση-
Μερικές πόζες αγκαλιάς, συμπεριλαμβανομένου του γεγονότος ότι κάθισα εκεί και της γύρισα την πλάτη
Έβαλε το χέρι της γύρω μου μέχρι τη θέση της ρίζας του Τόμπι.
Στα 50 λεπτά, ακούγεται ένα προειδοποιητικό ηχητικό σήμα και μετά από 10 λεπτά, η σύσκεψη λήγει.
Μιλήσαμε για λίγο και μετά την πλήρωσα και έφυγα.
Καθώς επέστρεφα στο γραφείο μου με το αυτοκίνητο, προσπάθησα να σκεφτώ τι ακριβώς με απασχολούσε σε αυτή τη συνάντηση.
Αν και έχω περιορισμένη εμπειρία στην επαγγελματική αγκαλιά, η Άννα φαίνεται να είναι πολύ καλή σε αυτό.
Είναι μητέρα. έχει ένα άνετο και γεμάτο αυτοπεποίθηση σώμα.
Θα μπορούσε να είναι ένα συνηθισμένο, μη-
Ο πελάτης-ρεπόρτερ θα έρθει με μια πιο εστιασμένη επιθυμία (χωρίς καπέλο δημοσιογράφου).
Αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος που σταμάτησα.
Ναί.
Ο ορισμός των επαγγελματικών αγκαλιών δεν είναι σεξουαλικός, αλλά οι κανόνες των αγκαλιών είναι παρόμοιοι με αυτούς που διδάσκονται να ακολουθούν οι σημερινοί φοιτητές στη σεξουαλική επαφή.
Ίσως είμαι τρομερά ανάδρομος, αλλά δεν θέλω να μου το ζητήσουν.
Αν ξαπλώσω στην αγκαλιά κάποιου άλλου, είτε πρόκειται για μια αγκαλιά είτε για κάτι τέτοιο, θέλω να έχω ένα ορισμένο επίπεδο διαίσθησης και αυτοπεποίθησης ότι όλα είναι καλά.
Κατά τη διαδικασία της αγκαλιάς, με την πάροδο του χρόνου, η αγκαλιά θα ξέρει τι λειτουργεί για την πελάτισσα και τι δεν έχει σημασία για αυτήν, τηλεφώνησα στην Άνι για να τη ρωτήσω.
Η απάντηση είναι περίπλοκη.
Κατά μία έννοια, ναι: όπως σε κάθε σχέση, οι επαναλαμβανόμενες αγκαλιές επιτρέπουν στους συμμετέχοντες να μάθουν τον ρυθμό ο ένας από τον άλλον.
Αλλά ακόμα κι έτσι, είπε: «Μου αρέσει ακόμα να επικοινωνώ με κάποιον.» . . .
Μερικές φορές κάποιο είδος πινελιάς είναι εντάξει, αλλά το άλλο είναι καλύτερο.
Έτσι ρώτησα έναν τακτικό "μπορείς να ελέγξεις το σώμα σου τώρα; Ποιο είναι το πιο επιθυμητό πρόβλημα που πρέπει να λύσεις, πώς αλληλεπιδράς με το σώμα σου τώρα;" Αυτή η μέρα θα αλλάξει --σε-
Από μέρα σε στιγμή.
Αυτό ισχύει όχι μόνο για τις αγκαλιές, αλλά και για τη ζωή, είπε.
«Η ελπίδα μου είναι οι πελάτες μου να μάθουν πώς να εκφράζουν τον εαυτό τους και τις τρέχουσες επιθυμίες τους, έτσι ώστε όταν βγαίνουν έξω και χτίζουν σχέσεις με άλλους ---»
Ρομαντισμός ή άλλη οικειότητα-
Έμαθαν την τέχνη της ομιλίας. . . .
Δεν μπορείς να συμφωνήσεις απόλυτα αν δεν ξέρεις τι θέλεις.
«Ίσως αυτό να είναι το πρόβλημά μου.»
Δεν μπήκα μέσα με κάποια ιδιαίτερη επιθυμία να αγκαλιάσω.
Πήγα να δω - και να αναφέρω -
Τι συμβαίνει με αυτό..
Ξέχασα το καπέλο μου πάνω του