Emaztearen dibortzioa ere bai, nire pobrea, malguki irekiko koltxoia, bi urte geroago jaso nuen

Nire izena yong da, landa-jendea naiz. Emaztea eta biok herrian gaudenean, bikotekidea aurkezten dugunean, badakigu, 30 urte ditugu, landa eremuan bizi gara, adin honetako jendea ezkonduta dago, haurrak eskolara joaten dira. Beraz, presaka gabiltza, hainbat aldiz ikusi genuen ezkondu ondoren. Emaztea itsusia da, nire familia pobrea da, beraz, elkarrekin ibiltzen gara. Herriko jende guztiak barre egin zigun, guri barre egitea ia zeruko bikotea da. Baina emazteari eta niri ez zaigu axola, bizi garen bitartean gure egunak ondo egongo dira, besteek zer esaten duten. Ezkondu ondoren, lan arduratsua egin dut, emazteak asko maite nau. Etxeko pobreak garenez, askotan ezin dugunez haragia erosi jateko, noizean behin haragia dugulako jateko, emaztea da haragia nire amarentzat eta niretzat. Amak eta biok oso eskertuta geunden berarekin, ez zuen jaten, gantzaren beldur zela esaten zuen. Egia esan, badakit ez duela jateko gogorik. Nire emazteak eta biok elkarren bizitza maite dugu, hiru urte geroago, nire emazteak eta biok seme bat erditu genuen eta emakume batek bi seme-alaba, bizitza zoriontsu eta xume bat bizi duen familia bat. Emaztea etxean bi seme-alaba eta ama zaintzeko, lanera goiz iristen naiz, diru-sarrerak lehen baino askoz handiagoak dira. Aurrezten ari naiz, bi haurrentzat irakurtzeko diru gehiago aurreztu nahi dut. Baina bat-batean konturatu nintzen bere emaztea oker zegoela, etxean atseden hartzen dut, emazteak beti esaten zidan zerbait ateratzeko, haurrek ez dute axola, bota nazazu kanpora, egun osoan joaten naizela. Nora joan galdetu nion, eta hark, serio, "Ez zait axola" esan zuen. Behin, isilpean jarraitu nion, baina aurkitu egin zuten. Haserre zegoen eta nik liskarra egin nuen, zarata handia, esan zuen ezin izango nuela, urteetan zehar nirekin ezkondu eta sufritzen ari naizela. Nik eta berak esan genuen, dirua irabazten saiatuko naizela, ahalik eta azkarren bizitza ona emango diodala. Emazteak ez zuen ezer esan, begiak gorri zituen. Geroago, berriro ere hainbat aldiz borrokatu ginen. Azken aldian, emazteak eta biok dibortzioa eskatu genuenean, esan zuen ez nuela dirurik irabaziko, dirua gutxiegi dela, ezin diodala bizitza ona izan. Esan zuen ez zuela egun pobre hauetan nahi, aberats bat ezkondu nahi zuela aurkitu. Entzun emazteak esan zuen, Lenovo berriro ere nire jai egunean ez dago etxean, aldez aurretik etxeak aurkitzea zen. Haserre nengoen, hasieran pentsatu nuen, pobrea ez banintz, ez nintzateke harekin ezkonduko, orain utzi nazazu pobrea, dibortziatu. Bulkada batean noa eta bere dibortzioa ikusita, ekipajea hartu eta alde egin zuen. Dibortzioaren ondoren, ez dut ikusi, amari utzi nion haurren zaintzan laguntzen lanean ari nintzen bitartean. Emaztea joan ondoren, ez zen barrerik egon etxean, bizitza oso mingotsa da, oso bakartia. Noizean behin emaztea bururatzen zait, elkarrekin faltan botatzen ditugu egun beroak. Bi urtez horrela egon nintzen, malguki-koltxoia hautsita zegoen, itzuli batean erosi nuen, malguki-koltxoia ireki ondoren jaso nuenean! Malguki-koltxoia gutun bat behera, senar maitea erreberendoa dio, berehala ireki nuen gutuna, begiratu altxa. Emazteak idatzitako gutuna da, eta emazteak esaten du: ene senar maitea, gutun hau ikusten duzunean, hilda egongo naizela pentsatuko duzu. Minbizia izan nuen, batzuk irabaziko ditut agian, baina sendatzeko aukerak ez dira handiak, beraz, ez dut dirurik gastatu nahi. Jatorriz, gure familia pobrea da, ez zaitut zu eta bi seme-alabak arrastaka eraman nahi, hain krudela, eta dibortziatu egin zara. Bi seme-alaba eta amaginarreba zaintzea zure esku dago, batekin ezkontzeko eskubidea duzu. Malkoek busti dute gutun-papera, hitzaren atzealdea lausotu da. Jatorriz emaztea hainbeste maite nau! Emazte gajoaren susmoagatik dibortziatu egin nintzen, malguki-koltxoia ireki nuen, bi urte geroago jaso nuen, zer iruditzen zaizu? (Interneteko argazkiak, arau-hausteren bat baldin badago, jarri harremanetan egilearekin ezabatzeko, debekatuta dago kopiatzea, sare osoa kopiatzea txostena, errukigabea!)