نکاتی برای مقابله با بی‌اختیاری ادرار در بیماران آلزایمر

بیماری آلزایمر اغلب به ... حمله می‌کند
می‌تواند مقابله با این مشکل را دشوارتر کند.
اگر شما مراقب افراد مبتلا به آلزایمر هستید و متوجه شده‌اید که فردی که از او مراقبت می‌کنید اخیراً دچار الگوی بی‌اختیاری مثانه شده است، در اینجا چند راهکار برای مقابله با این مشکل ارائه شده است، این راهکارها زندگی را برای همه آسان‌تر می‌کند.
وقتی برای اولین بار متوجه بی‌اختیاری ادرار در بیماران مبتلا به آلزایمر می‌شوید، اولین اقدامی که باید انجام دهید، تعیین وقت ملاقات با پزشک بیمار است.
عفونت سیستم ادراری
سکته مغزی، دیابت و بیماری پارکینسون از علل اصلی این مشکل هستند.
حتی اگر فردی که قرار است از او مراقبت کنید، در برابر مراجعه به پزشک مقاومت کند، ارزشش را دارد که به او پایبند باشید.
اگر علت پزشکی شناسایی شود، می‌توان آن را درمان کرد که می‌تواند منجر به کاهش دفعات بی‌اختیاری شود، که به نفع همه است.
علاوه بر مشکلات پزشکی، عوامل دیگری نیز می‌توانند منجر به بی‌اختیاری در بیماران مبتلا به آلزایمر شوند.
بعضی وقت‌ها به سادگی کسی است که برای رفتن به توالت مشکل دارد.
هر کاری از دستتان برمی‌آید انجام دهید، خودتان را جای کسی که برایتان مهم است بگذارید و مسیر رسیدن به دستشویی را از بقیه فضای زندگی او در نظر بگیرید، آیا مبلمانی وجود دارد که عبور از آن دشوار باشد؟
آیا ممکن است که این شخص در سفر، از جمله فرش انداختن را هم انجام دهد؟
مخصوصاً دور از اتاق خواب؟
مسیر را تا حد امکان واضح کنید، از جمله دوباره
مبلمان را بچینید و در صورت لزوم، وسایل تزئینی اختیاری را بردارید.
اگر حمام چند قدم از اتاق خواب فاصله دارد، پس ارزشش را دارد که روی یک توالت فرنگی سیار که شب‌ها کنار تخت می‌ماند، سرمایه‌گذاری کنید.
افراد مبتلا به آلزایمر گاهی اوقات در به خاطر سپردن محل دستشویی و شناسایی توالت مشکل دارند که می‌تواند منجر به حملات بی‌اختیاری و سایر مشکلات دفع شود.
باز هم، تمام تلاش خود را بکنید تا خود را جای افرادی که برایتان مهم هستند قرار دهید و در نظر بگیرید که چه تغییراتی می‌توانید در خانه‌های آنها ایجاد کنید تا سردرگمی را کاهش دهید.
اول، در صورت لزوم تا حد امکان به توالت توجه کنید.
بعضی وقت‌ها به راحتیِ باز گذاشتن درِ حمام است تا توالت در یک نگاه مشخص باشد.
اگر سرویس بهداشتی زیر لابی است یا در دیدرس فرد نیست، نصب یک تابلوی راهنمای ساده می‌تواند مفید باشد.
اگر در باز و کاربردی است، عکسی از توالت را روی در حمام بچسبانید.
افراد مبتلا به آلزایمر گاهی اوقات ممکن است دچار حادثه شوند، زیرا وقتی در دستشویی هستند، نمی‌توانند توالت را تشخیص دهند.
جلب توجه به توالت فرنگی با قرار دادن یک درب با رنگ روشن روی درب آن می‌تواند بسیار مفید باشد.
در برخی موارد، ایده خوبی است که وسایلی را که ممکن است با توالت اشتباه گرفته شوند، از جمله سبدهای کاغذ باطله، سطل‌های زباله و گلدان‌های بزرگ، از حمام یا خانه خارج کنید.
مهم است که با انتخاب لباس و لوازم مناسب برای افراد، از بروز حوادث جلوگیری کنیم، چرا که این کار به همه کمک می‌کند تا راحت‌تر با آنها کنار بیایند.
بادوام، قابل شستشو با ماشین لباسشویی و پوشیدن و درآوردن آسان لباس، انتخاب هوشمندانه‌ای است.
مزایای استفاده از لباس زیر مخصوص بی‌اختیاری ادرار مانند پد و شورت به اندازه کافی مورد تأکید قرار نمی‌گیرد.
اگر بی‌اختیاری ادرار فرد سبک‌تر و نسبتاً قابل تحمل باشد، پد می‌تواند یک گزینه باشد، اما شورت معمولاً کاربردی‌تر است.
اگر در برابر این ایده مقاومت کردند، یک جفت از آنها را برای امتحان کردن بیاورید تا خودشان ببینند که این لباس‌ها چقدر راحت هستند.
همچنین ممکن است مفید باشد که محافظ تشک را زیر ملحفه شخصی قرار دهید، که تمیز کردن محل حادثه شبانه را آسان‌تر می‌کند.
در میان بیماران آلزایمر، یکی از مهمترین جنبه‌های مقابله موفقیت‌آمیز با این مشکل، نحوه ارتباط برقرار کردن با یکدیگر است.
هر کاری از دستتان برمی‌آید انجام دهید تا آبروی آنها حفظ شود و تا حد امکان به نیاز آنها به حریم خصوصی احترام بگذارید.
توجه داشته باشید که آنها ممکن است نیازهای خود را به صورت کلامی بیان نکنند. به حالت‌های چهره، بی‌قراری، کشیدن لباس یا سایر زبان بدن توجه کنید، که به این معنی است که آنها نیاز به استفاده از توالت دارند یا ممکن است حادثه‌ای رخ داده باشد.
هنگام وقوع حادثه، برای جلوگیری از تصادف، سرزنش، تحقیر یا از لحن کودکانه استفاده نکنید. از-
در واقع، مهمترین چیز مهربانی است