ที่นอนสปริงภายในที่มั่นคง

นอกจากจะให้คุณภาพของวัสดุที่สม่ำเสมอแล้ว ยังทำความสะอาดที่นอนเดิมได้ยาก และมักจะเริ่มสกปรก เพราะมักจะเข้าไปพร้อมกับแผ่นรองหรือใช้เศษเห็บจากดินเกษตรกรรมและแมลงมาอัดแน่นกัน อย่างไรก็ตาม พวกมันมีข้อได้เปรียบที่เฉพาะเจาะจง: การนำผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรที่ถูกทิ้งร้างมาทำที่บ้านนั้นมีราคาถูก แม้กระทั่งในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ผู้ผลิตขนาดเล็กในท้องถิ่นก็เริ่มดำเนินธุรกิจผลิตที่นอน แต่ผลิตภัณฑ์เหล่านี้ยังคงมีราคาถูก เนื่องจากผู้ผลิตที่นอนในยุคแรกยังคงพึ่งพาวัสดุอุดราคาถูกมาก (โดยปกติจะใช้เศษวัสดุเหลือทิ้งจากช่างตัดเสื้อ) ไม่มีผ้าให้เลือก ที่นอนสปริงภายในที่มั่นคงอาจเป็นความก้าวหน้าที่สำคัญในการออกแบบที่นอน ซึ่งอยู่ในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 ในการพัฒนาขั้นต้น ด้วยการตกแต่งด้วยชั้นภายในที่จัดวางไว้ภายในชุดที่นอนสปริงที่สม่ำเสมอ ผู้ผลิตสามารถฉีดผลิตภัณฑ์ให้มีเนื้อสัมผัสที่แข็งแรง ยืดหยุ่น และสม่ำเสมอ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากสิ่งที่เรียกว่าที่นอนสปริงซึ่งมีต้นทุนการผลิตสูงมาก จึงสามารถส่งต่อต้นทุนดังกล่าวให้กับลูกค้าผู้มั่งคั่งเพื่อซื้อเรือและโรงแรมสุดหรูได้ก่อนใคร จนกระทั่งหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ที่นอนสปริงแบบบิวท์อินจึงถูกผลิตเป็นจำนวนมาก โดยประธานบริษัทได้ผลิตโครงเตียงมาก่อน แม้ว่าความต้องการ - 40 ดอลลาร์ มากกว่าที่นอนขนม้าคุณภาพดีสองเท่า - ในเวลานั้น สำหรับที่นอนสปริงแบบบิวท์อินปี 1926 ผลิตภัณฑ์ของเขาพิสูจน์แล้วว่าสะดวกสบายมากจนคนอเมริกันหลายล้านคนซื้อมัน