หนึ่งปีผ่านไป หญิงชาวเอ็ดมันตันถูกยิงขณะนอนหลับอยู่ที่บ้าน

เวลา 05.00 น. กระสุนปืนพุ่งผ่านแผ่นไวนิลด้านข้างของบ้านหลังหนึ่งทางตะวันตกของเอ็ดมันตัน ม.
เดือนธันวาคม พ.ศ. 2558
มันวิ่งผ่านผนังยิปซัม ผ่านพื้นที่ว่างหนึ่งเมตร ผ่านที่นอนและเมมโมรีโฟม ก่อนจะตกลงบนด้านหลังของเบรนดา ฮิลล์
ไม่เคยมีใครจำเสียงปืนและคนที่ลั่นไกได้
เนื่องจากมีอาการบวม หลังจากล่าช้าไปหลายสัปดาห์ ศัลยแพทย์จึงได้ผ่าตัดเอาหัวกระสุนออกจากร่างของฮิลล์ และหัวกระสุนก็หยุดอยู่ใกล้กับกระดูกสันหลังของเธอ
แม่เลี้ยงเดี่ยวรายนี้พักฟื้นในโรงพยาบาลเป็นเวลาหลายสัปดาห์ก่อนจะกลับบ้านพร้อมกับแม่ของเธอ Gerrie Wilson และลูกชายวัยผู้ใหญ่ของเธอ David Hill ที่ป่วยเป็นโรคสมองพิการ
ขณะนั้น ตำรวจในเมืองเชื่อว่าเหตุยิงดังกล่าวเป็นฝีมือมือปืนในรถยนต์บนถนน 199
เพื่อนบ้านบอกว่าได้ยินเสียงปืนเพียงนัดเดียว
ฮิลล์ยังคงคิดว่ามันคุ้มค่าที่จะสังเกตว่าตลอดความยาวของบ้านที่อาจถูกยิง กระสุนก็พบที่ที่เธอนอนหลับอยู่
ฮิลล์เล่าว่าในโรงพยาบาล มีชายแปลกหน้าโทรมาหาตำรวจเพื่อสอบถามเกี่ยวกับเธอ
จนถึงวันนี้ ฮิลล์ยังคงสงสัยว่าบุคคลนี้โทรมาเพราะเขารู้เรื่องอาชญากรรมบางอย่างหรือไม่
สัปดาห์นี้ ตำรวจเมืองยืนยันว่าการสอบสวนสิ้นสุดลงแล้วและยังไม่ได้รับการแก้ไข และฮิลล์คิดว่าเรื่องนี้จะไม่เปลี่ยนแปลง
แต่หลังจากที่เธอสูญเสียเงินเดือนไปหนึ่งปี เธอก็หันกลับมาสนใจงานแทน
ฮิลล์พยายามหาความช่วยเหลือทางการเงินและความช่วยเหลืออื่นๆ นับตั้งแต่เกิดอาชญากรรมแบบสุ่ม
เธอได้รับความช่วยเหลือจากรัฐบาลบ้างแต่ไม่เพียงพอที่จะเลี้ยงดูครอบครัวได้อย่างเหมาะสม
ฮิลล์กลับมาทำงานขายปลีกอีกครั้งในช่วงต้นเดือนกุมภาพันธ์
แต่เธอไม่ได้กลับมาดำรงตำแหน่งผู้จัดการถาวรสำหรับการจัดส่งและรับสินค้าอีกต่อไป
แทนที่จะทำเช่นนั้น บริษัทจึงเสนองานขายชั่วคราวให้กับเธอ เพื่อรองรับข้อจำกัดทางร่างกายของเธอ
นั่นหมายความว่าค่าจ้างลดลงจาก 22 ดอลลาร์ต่อชั่วโมงเหลือ 15 ดอลลาร์
เธอติดต่อกับฝ่ายแรงงานในอัลเบอร์ตา แต่บอกว่าเธอได้รับแจ้งว่านายจ้างมีสิทธิ์เปลี่ยนแปลงเงินเดือนและตำแหน่งของเธอ
เธอยังบอกด้วยว่าเธอไม่สามารถเข้าถึงแบบสั้นหรือยาวได้
เธอเพิ่งได้รับแจ้งว่าเธอยอมรับสาม
ช่วงทดลองใช้รายเดือน แม้ว่าเธอจะผ่านช่วงทดลองใช้ที่บันทึกไว้แล้วก็ตาม
เธอยังคงได้รับสิทธิประโยชน์เมื่อฮิลล์ยังคง "แก้ไข" สถานะของคนงาน แต่เมื่อสิทธิประโยชน์ดังกล่าวหายไป สิทธิประโยชน์ที่เธอได้รับในฐานะพนักงานประจำก็จะหายไปเช่นกัน
\"ฉันคิดเสมอว่าเงินเดือนและชั่วโมงการทำงานของคุณได้รับการคุ้มครอง\" ฮิลล์กล่าว \".
\"ฉันหวังว่าพวกเขาจะจับคนคนนั้นได้ เพราะตอนนั้นฉันจะได้ฟ้องร้องเขาเรียกเงินเดือนที่หายไปทั้งหมด
ขณะนี้ฮิลล์กำลังพิจารณาโอกาสการจ้างงานอื่นและทำงานด้านการฟื้นฟูร่างกายและจิตใจต่อไป
เธอไปหาจิตแพทย์ กินยาแก้ปวดเส้นประสาท และทำกายภาพบำบัดเองด้วย
ฉันมีวันที่ดีและวันที่แย่
อาการชาไม่เคยหายไป
พาร์สันส์ @ postmedia คอมทวิตเตอร์