हे जाहिरातीतील गाद्यांचे शोरूम आहे का?

कोणीतरी मला चिमटा काढला. कठीण!
मी चुकलो का? की हे गाद्यांचे शोरूम सर्व टीव्ही जाहिरातींसाठी प्रसिद्ध आहे?
जर मी इथे उभा राहून माझे डोके डावीकडून उजवीकडे वळवले तर ते "मेमोरियल डे स्पेक्टॅक्युलर" च्या दृश्यावर कॅमेरा असल्यासारखे वाटेल.
अरे देवा, ते आहे! हेच ते आहे.
मी खरोखर चौथ्या मजल्यावरील सर्वात मोठ्या गाद्यांच्या शोरूममध्ये उभा आहे. काउंटी क्षेत्र.
इथेच सर्व जादू घडते.
मला खात्री आहे की बहुतेक लोक कधीही उच्च-
घाऊक गाद्या उत्पादक आणि कारखाना दुकाने
जरी मला हे मान्य करावेच लागेल, तरी हे शोरूम खूपच लहान दिसते.
इतक्या मोठ्या जागेत राज्यातील सर्वात मोठा गादी आणि स्लीपर सोफा सामावून घेण्यास ते सक्षम होते हे पाहून मला आश्चर्य वाटले, पण मला वाटते की यामुळे हे काम आणखी प्रभावी झाले.
हेडबोर्डवरील फ्लोरोसेंट दिवे, कार्पेट्स, सजावट आणि चिन्हे पहा.
माणूस, सेंटचा. , या भिंतींचा व्यवसाय इतिहास किमान २० वर्षांचा आहे.
थँक्सगिव्हिंगच्या आधी पॅट्रिक्स डे सुरू झाला.
त्याची किंमत $५९९ आहे, अगदी एका जुन्या टॅंगसारखी ज्याचा गादीचा राजा १९९९ मध्ये "किंमत किलर हल्ल्यात" फाडला गेला होता.
मला माहित आहे की पार्किंगमधील ते ट्रक कुठूनतरी ओळखीचे वाटतात, पण अचानक मला वाटतं: २००५ च्या उन्हाळ्यात झालेल्या "फ्री डिलिव्हरी फ्रायडे" प्रमोशनमध्ये ते मुख्य भूमिका बजावत होते!
स्वातंत्र्यदिनी "जास्त गाद्याच्या किमतीकडे दुर्लक्ष करून" विकल्या जाणाऱ्या गाद्याचे व्यावसायिकीकरण केले जात नाही का?
मालकाच्या मुलाने बेडवर स्टॅच्यू ऑफ लिबर्टी आणि अंकल सॅमचे कपडे घातले आहेत का?
या मुलांना कदाचित आता माहित नसेल, पण दहा वर्षांनी ते मागे वळून पाहतील आणि त्यांना कळेल की ते किती भाग्यवान आहेत.
कल्पना करा की तुम्ही तुमचे बालपण एका खऱ्या गाद्याच्या शोरूममध्ये घालवले आहे जिथे टीव्हीवर दररोज जाहिराती दिसतात. अरेरे! हे नवीन आहे.
मला जाहिरातींवर या रिबन आधी दिसल्या नव्हत्या. जर—अरे देवा—
ते आता जाहिरात करत आहेत का?
यामुळे माझे आयुष्य घडेल.
जर मी त्यांना सांगितले की मी गाद्यांच्या शोरूमची जाहिरात जवळून पाहिली, तर घरी सगळेच हरतील.
मला खात्री आहे की मी ही कहाणी माझ्या मृत्यूपर्यंत भेटणाऱ्या प्रत्येकाला सांगेन.
पण मला कोणताही कॅमेरा किंवा पोशाख घातलेला कोणीही दिसला नाही, म्हणून मला वाटतं मी बंदूक चालवत आहे. खूप वाईट.
मला माहित असायला हवे की ते काम संपल्यानंतर व्यावसायिक चित्रपट बनवण्याची वाट पाहतील जेणेकरून त्यांना पार्श्वभूमीत सर्व प्रकारच्या विचित्र गोष्टी दिसणार नाहीत.
यार, गादीवर झोपलेल्या जाहिरातीतील लोकांपैकी एक असणे खूप रोमांचक असेल.
तथापि, गाद्यांच्या राजासोबत राहण्यासाठी, त्यांना व्यावसायिक कलाकार असले पाहिजे. थांबा - तो इथे आहे का?
गाद्यांचा राजा खरोखरच इथे आहे का? हो! तो तिथेच आहे. व्वा.
मी त्याचा खूप मोठा चाहता आहे, पण मला त्याला त्रास द्यायचा नाही.
चाहते कदाचित त्याच्याकडे येत असतील.
मला अशा प्रकारची व्यक्ती व्हायचे नाहीये -
पण मला पुन्हा कधी संधी मिळेल? श्री. गार्बेली!
तुम्ही एवढ्या मोठ्या आकाराचे गादी विकता तेव्हा तुम्हाला त्रास दिल्याबद्दल मला माफ करा, पण मी तुमचा आणि तुमच्या सर्व कामाचा खूप मोठा चाहता आहे.
८० च्या दशकानंतरच्या "क्वीन घौली लेट नाईट हॉरर चित्रपट" चे तुम्ही प्रायोजक झाल्यापासून, मी तुम्ही बनवलेली प्रत्येक जाहिरात पाहिली आहे.
मी नेहमीच तुमचा आदर करतो. मला वाटतंय माझ्या गर्लफ्रेंडला तुझं थोडं वेड आहे.
तुला अखेर भेटणे हे स्वप्न पूर्ण झाल्यासारखे आहे. काय? अरे.
बरं, मी सध्या बाजारातून नवीन बेडिंग खरेदी करत नाही.
मला माहित आहे की तुम्ही लोकांना आयुष्यात डील करायला तयार नसल्यास गोदामात जाऊ नका असा सल्ला देता, पण मी माझ्या सध्याच्या गाद्याबद्दल खूप खूश आहे.
पण मी तुमच्यासोबत एक फोटो काढू शकतो का?
व्वा, व्वा. व्वा.
अरे ऐका यार, माझ्याकडे आधीच चांगली गादी आहे म्हणून तुम्हाला मूर्ख असण्याची गरज नाही. माणूस.
तो माणूस आधी खूप छान होता.
मला वाटतं की सर्व प्रसिद्धी त्याच्याकडे आहे.