مشکل اصلی آلودگی فرمالدئید در تشک چیست؟

مشکل اصلی آلودگی فرمالدئید در تشک چیست؟

تاجران جزئی برای افزایش سختی و استحکام کف دست، کورکورانه از مقدار زیادی چسب استفاده می‌کردند، اگرچه خواص فیزیکی کف دست به مقدار زیادی افزایش می‌یافت، اما چسب همچنان به تجزیه فرمالدئید ادامه می‌داد و فرمالدئید از حد استاندارد فراتر می‌رفت. فرمالدئید تشک بیش از حد زیاد است، آنها درون رزین آلدهید ادرار قرار دارند که از غشای حباب بیرون زده است، هنگامی که فناوری تولید در کسب و کارها وجود ندارد، فرمالدئید می‌تواند به سرعت با تجزیه اداره کل نظارت بر کیفیت، بازرسی و قرنطینه که اخیراً در سال ۲۰۱۱ منتشر شد، تجزیه شود. نظارت بر کیفیت محصول ملی و نتایج بررسی موردی تشک‌های فنری، بررسی گزینشی نشان داد که صد نوع محصول وجود دارد که دوازده مورد از آنها با مفاد استاندارد مطابقت ندارند، که در آن، ۱۱ نوع تشک فنری وجود دارد که مقداری بیش از پیشنهاد قیمت، فرمالدئید آزاد می‌کنند.

طبق مقررات تشک، اگر هر بار فنرگذاری بیش از ۱ متر مربع در ساعت باشد، انرژی آزاد شده از فرمالدئید نمی‌تواند بیش از صفر تا پنج میلی‌گرم باشد. با بررسی‌های انجام شده مشخص شد که یک برند تولیدکننده تشک فنری در یوننان، تا یک و نیم تا نه میلی‌گرم فرمالدئید آزاد می‌کند که این مقدار، ۳۱ برابر بیشتر از مقادیر اندازه‌گیری شده برای افراد دارای اضافه وزن است. مشکل اصلی تشک فنری اول، وجود فرمالدئید بیش از حد در کالای خواب است. برخی از تاجران برای صرفه‌جویی در هزینه‌های تولید، از مقدار زیادی اسفنج به عنوان ماده اولیه برای تشک استفاده می‌کنند و البته اگر فرمالدئید از قیمت پیشنهادی بیشتر باشد، تشک را پر می‌کنند. تشک